Bugün tekrar çocuk olsaydım
Yeniden açmak isterdim dünyaya gözlerimi
Ve görmek isterdim etrafımdaki güzellikleri..
Belki tekrar otururdum
Geleceğimi büyüttüğüm o sıramda...
Belki tekrar dağıtırdım rüzgara
çocuksu gülüşlerimi...
Bu gün tekrar çocuk olsaydım
Yaşayacağım onlarca 'iyiki' olacaktı kuşkusuz.
Hayatım boyunca hep 'keşke'ler biriktirmiştim
Mutluluğa aç ellerimde
Ne malum,
belki bu elleri yıkamayı öğrenirdim şefkat denizinde..
Bugün tekrar çocuk olsaydım
İçten bir 'anne' derdim ilk kez
Anne demenin masumiyetinde kaybolurdu benliğim.
Belki ilk defa sabahlara günaydın derdim.
Gülümsemeyi öğrenirdim güneşe.
Ve sevmeyi öğrenirdim her yeni sabahı.
Bugün tekrar çocuk olsaydım
En çok kendimi anlamaya çalışırdım.
Günde defalarca yüzüme baktığım aynadan
Bu kez yüreğime bakardım..
Tekrar tanımak isterdim içimdeki 'ben'i..
Ya da görmek isterdim görmezden geldiklerimi...
Bugün tekrar çocuk olsaydım
Teşekkür etmeyi öğrenirdim sahip olduklarım için
Ve üzülmemeyi öğrenirdim kaybettiklerime...
Yaşam kısa bir senaryo ise
Oynamayı öğrenirdim rolümü en iyi şekilde
Bugün tekrar çocuk olsaydım
Öğreneceğim çok şey vardı belki de.
Şilan Beytaş
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder